Nee, dit is geen religieuze blog.

Dit een blog over het waarderen van succes in training en
opvoeding van je hond, over”Wat goed gaat”, over”Wauw, kijk m’n hond
het eens goed doen”, over: “Dat
heb ik knap gedaan!”

Hoe vaak, per week, per dag, ík cliënten wijs op hun eigen
successen, de positieve ontwikkeling van hun hond of die van hen samen, als team,……

Uiteraard ondersteun ik mens en dier graag bij wat nog niet
lukt, maar een belangrijke taak is zeker ook: “Kijk eens wat goed gaat?!”.

Wij mensen, zijn heel sterk geneigd om pas wakker te worden
bij irritaties, strubbelingen of problemen. En da’s hartstikke jammer, want daardoor
zien we niet wat al wel lukt. En dat gebeurt op alle niveaus van opvoeding en
training van de hond.

Voorbeelden?

Een pup die af en toe een ongelukje heeft in huis, plast en
poept dus niet stééds in huis.

Een puberhond die, overweldigd door hormonen, allerlei
stoute buien doormaakt, is tussen de buien door
heel vaak al heel erg rustig en lief en luistert op die momenten al heel erg goed!

Een hond die in een generalisatiefase van een training is,
zal zijn opdracht nog niet óveral uitvoeren, maar wel al in huis, en/of in de
tuin, of zelfs al met wat afleiding.

Waar zetten we op in? Het resultaat?

En hoe snel moet het lukken? Mag het ook nog weleens
mislukken?

Als je traint met een hond dan werk je met een levend wezen,
die net als jij z’n dag af en toe niet heeft, of onthouden heeft wat de vorige
keer niet lukte, of die jou spannend vindt omdat je zo gestrest of gespannen bent
of die gewoon een keer geen zin heeft.

Als je traint met een hond dan werk jij, samen met de hond.
En misschien heb jij je dag wel niet, of heb je eigenlijk geen zin of voel je
je opgelaten omdat je weet dat je veel meer had moeten oefenen of voel je de
druk van presteren want de hond van je buurvrouw luistert veel beter dan die
van jou!

Hoe vaak ik iets uitleg terwijl de hond in kwestie rustig
bij me ligt, of bij zijn mensenvriend. Geduldig en zonder gedoe wacht op het
volgende deel van de training.

Hoe vaak een hond een oefening prima uitvoert. Hoe vaak een
hond ondanks tegenslag al een berg goede vaardigheden kan uitvoeren!

Ik attendeer mensen er vaak op, tijdens de training.
“Kijk ‘s hoe beheerst en rustig hij dit doet.” “Zie je hoe knap
zij dit al kan?”

Regelmatig hoor ik dan terug: “Ja, nu wel!” of
“Maar het gaat nog lang niet altijd perfect!”

Ik zet in op het proces. Er is weinig mooier, wat mij
betreft, dan het leerproces van mens, van dier of beiden. Er is weinig zo
inspirerend als de weg naar,… Het stellen van een doel, het vaststellen van
de stappen en aan de slag. Waar het niet goed gaat, moet je als mens eerlijk
durven zijn, naar jezelf durven kijken en bij kunnen stellen waar nodig.

Als je durft te kijken naar het proces en niet naar het product,
het resultaat, leer je bij iedere stap die je zet.

Het is ook een belangrijk aandachtspunt van mij, als
trainer: het proces bewaken.

Op weg naar je einddoel is niet dat einddoel , maar de weg
er naartoe belangrijk en als je dat leert zien is ontwikkeling een feest.

Wat gaat goed, wat kan beter, hoe ga je dat aanpakken en hoe
word je ondertussen bewust van wat al lukt?

En geniet van dát wat al goed gaat!