“Tricks”,
“Truucjes”,…een “hype” in hondenland.

Nu
is met een “hype” niets mis, mits,…

Steeds
meer mensen ontdekken het plezier van trainen met hun honden. Van het aanleren
van een draai, tot aan meer ingewikkelde keten van truucjes achter elkaar.

Hartstikke
leuk toch, actief en positief met je hond bezig zijn?

Ja,
hartstikke leuk. Onder hondenfans is de hond op een haardkleedje passé,
gelukkig!

De
gefrustreerde hond die zich, bijna letterlijk, doodverveelt, lijkt meer en meer
verleden tijd.

Maar,
achter de hype dreigt een nieuw gevaar,….

De
gefrustreerde óvervraagde hond!

Middels
de social media worden allerhande resultaten gedeeld met onze honden.

Prachtige
filmpjes worden geplaatst en veel mensen zijn zo goed én positief bezig met hun
hond. Ik zie écht hele creatieve filmpjes
voorbij komen!

Maar,..processen
worden vaak niet gefilmd en gepost, maar vooral,..resultaten.

En
juist het proces is waar het om draait in een training.

Welke
oefening wil je je hond leren, maar veel meer nog: hoe?

Welk
doel stel je jezelf? Kan je hond dit aan
(qua leeftijd, qua bouw en qua genetische achtergrond)?

En,..
heb je een trainingsplan gemaakt voordat je begint aan het trainen van, soms,
ingewikkelde gedragingen of handelingen? Welke stappen wil je zetten met je
hond in training. Wat maakt dat je hond kan leren zonder frustratie (en nee,
het is NIET waar dat frustratie leidt tot leren!!!).

Ik
zie helaas ook vaak: (te) grote stappen in trainingen, niet volledig doordachte
plannen én soms gefrustreerde honden (veelvuldig hijgend, jankend, blaffend) in
filmpjes.

De
hond is intelligent, een open deur.

De
hond is dus een lerend wezen, maar verdient wel een doordachte educatie.

Ter
vergelijking:

Wie zou ooit een peuter in de
universiteitsbanken zetten? Wie zou
tegen een eerstejaars automonteur zeggen: “Zo hier is de auto, je keurt ‘m
nu APK en wel in 10 minuten!” ?

Leiden
de angsten en frustratie die dit oproept tot leren?

Nee,
het leidt tot stagnatie en een gevoel van falen!

Wil
je je hond uitdagen om zijn capaciteiten “to the max” in te zetten?

Doe
dan je best!

Denk
aan alle minuscule stapjes die horen bij het aanleren van vaardigheden. Lees je
hond. Laat ie stress zien of geeft ie op?
Dan ervaart hij dat het niet lukt, dat ie faalt, dat wat je van ‘m
vraagt ‘m niet lukt.

Dan
heb jij als trainer een fout gemaakt in je trainingsplan! Terug naar de basis, opnieuw je doelen
stellen én je trainingsplan formuleren. Stapje voor stapje werken. Shapen, bijvoorbeeld,
(een veel gehanteerde techniek) is niet hetzelfde als je hond in het water
gooien en roepen: “Zo en nou zwemmen!” en naar ‘m kijken hoe ie kopje onder
gaat.

Shapen
is: “Ik ga je leren zwemmen, geef je bandjes en een ondiep bad en als dat
je, met mijn begeleiding, goed afgaat, gaan we door naar de volgende stap. Net
zo lang tot je je diploma hebt. En ik beloof je, dat je veilig bij me
bent!”

Borg
je hond, geef hem het gevoel dat het leren van een vaardigheid met jou samen
veilig én leuk is.

Maak
een plan, voer het uit en geniet samen! Van
het resultaat,.. Maar,…veel belangrijker: van het proces!

De Hulphonden voor Autisme worden stressvrij en planmatig, in kleine stappen, getraind.

En
zoek trainers én scholen waar dit proces wordt gerespecteerd in lessen en
workshops!

Een link naar zo’n trainer/school: www.paws4fun.nl

Heel
veel plezier!